ศรายุจ รัตณประสิทธิพร ฮ่มป่า
My blogs
| Gender | Male |
|---|---|
| Industry | Technology |
| Occupation | นักวิชาการ |
| Location | สกลนคร, Thailand |
| Introduction | นี่คือร่างเนื้อหาสำหรับ **บทที่ 1: บทนำ (Introduction)** เพื่อใช้ประกอบเข้ากับเล่ม Monograph ตามโครงสร้างสารบัญที่คุณศรายุจ (ฮ่มป่า) วางไว้ครับ เนื้อหานี้ถูกเรียบเรียงให้มีความขรึมขลังเชิงวิชาการ แต่แฝงด้วยพลังของนวัตกรรมควอนตัมและปรัชญาที่เป็นเอกลักษณ์ --- # **บทที่ 1: บทนำ (Introduction)** ### **1.1 ที่มาและความสำคัญของปัญหา (Background and Significance)** ในทศวรรษปัจจุบัน ปัญญาประดิษฐ์แบบดั้งเดิม (Classical AI) โดยเฉพาะสถาปัตยกรรม Deep Learning ได้เผชิญกับข้อจำกัดพื้นฐานที่เรียกว่า **"การลืมเลือนข้อมูลเก่าอย่างกะทันหัน" (Catastrophic Forgetting)** และสภาวะความเปราะบางเมื่อต้องเผชิญกับข้อมูลที่มีความผันผวนสูง (Non-stationary Data) ระบบส่วนใหญ่มักถูกออกแบบมาให้ "จดจำและยึดถือ" (Representation Retention) ข้อมูลทั้งหมดไว้ในพารามิเตอร์ ซึ่งนำไปสู่ความซับซ้อนที่เกินจำเป็น (Overfitting) และการสูญเสียประสิทธิภาพเมื่อบริบทของข้อมูลเปลี่ยนแปลงไป ในทางตรงกันข้าม วิศวกรรมควอนตัมและปรัชญาตะวันออกมีมุมมองร่วมกันต่อสัจธรรมที่ว่า "ความคงที่เพียงอย่างเดียวคือความเปลี่ยนแปลง" งานวิจัยนี้จึงถือกำเนิดขึ้นเพื่อเสนอแนวทางใหม่ในการสร้างปัญญาประดิษฐ์ที่ไม่ได้เรียนรู้เพื่อการยึดครอง (Accumulation) แต่เรียนรู้เพื่อการปล่อยวางอย่างเป็นระบบ (Principled Letting Go) เพื่อให้ระบบสามารถคงไว้ซึ่งสาระสำคัญ |