İnsan Yaşadığı Yere Benzer
My blogs
Blogs I follow
| Gender | Male |
|---|---|
| Location | Çanakkale, Türkiye |
| Introduction | …Edip Cansever, 'Mendilimde Kan Sesleri' adlı şiirini, insanın yaşadığı yere benzediği düşüncesi üzerine kurar. Bu, bir kulübede saraydaki gibi düşünülemeyeceği önermesinin şiirsel ifadesi gibidir. 1974’te yayımlanan 'Mendilimde Kan Sesleri', Almanya’ya çalışmaya giden işçilerin geride bıraktıkları 'dağılmış pazar yerleri'ne benzeyen boşluğu bir tren istasyonu üzerinden, cepheye gider gibi yabancı ülkelere çalışmaya gitmek zorunda kalmanın çaresizliğini anlatır. Hüzünlenmek bile gelmese de içimizden, -gelse bile, bir caz müziği gibi gelip geçmektedir- yine de, elimizdeki mendille, hüzünlü, ama öfkeli bir çaresizliktir bu. Şiir, alttan alta oldukça temel bir eleştirinin yanında, gidenlerin değişecekleri ve sanki bir daha dönmeyecekleri yolunda öngörülmüş bir kaygıyı da barındırmaktadır içinde. Şiirin sonunda, başta verilmiş cevabın sorusu sorulmaktadır: 'Diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar'? Yaşadığı yere benzeyen insan için diş de kanar, tırnak da, mendil de, yürek de. Yaşadığı yere benzeyen insan için hüzün de duyulur, yas da tutulur. İnsanın yaşadığı yere benzeyenine şiir de yazılır, ağıt da yakılır, giderken ağlanır da... |

