My blogs

About me

Introduction	Nie czuć trwogi przed deszczem. Nie czuć trwogi przed wiatrem. Mieć silne ciało, któremu nie straszny śnieg ni letni skwar. Nie być chciwym i nigdy nie wpadać w gniew. Na twarzy zawsze nosić cichy uśmiech. Żyć czterema miskami brązowego ryżu, miso i odrobiną warzyw dziennie. W każdej sytuacji, nie myśląc o sobie, troszczyć się o innych. Patrzeć, słuchać, rozumieć i nie zapominać. Mieszkać w chatce krytej strzechą, w cieniu polnej brzozy. Gdy na wschodzie zachoruje dziecko, zaopiekować się nim. Gdy na zachodzie zmęczona matka dźwiga worek ryżu na plecach, wyjść jej z pomocą. Gdy na południu ktoś umiera, uspokoić go, że nie ma się czego bać. Gdy na północy kłócą się i sądzą, kazać im przestać, bo to nie ma sensu. W czasie suszy zraszać ziemię łzami. W zimne lato chodzić niespokojnie. Nie być przez nikogo chwalonym a wręcz przeciwnie, przez wszystkich wokół od pomyleńców być wyzywanym, lecz nie przejmować się tym — — takim kimś pragnę zostać. [ Miyazawa Kenji ]

Introduction

Nie czuć trwogi przed deszczem. Nie czuć trwogi przed wiatrem. Mieć silne ciało, któremu nie straszny śnieg ni letni skwar. Nie być chciwym i nigdy nie wpadać w gniew. Na twarzy zawsze nosić cichy uśmiech. Żyć czterema miskami brązowego ryżu, miso i odrobiną warzyw dziennie. W każdej sytuacji, nie myśląc o sobie, troszczyć się o innych. Patrzeć, słuchać, rozumieć i nie zapominać. Mieszkać w chatce krytej strzechą, w cieniu polnej brzozy. Gdy na wschodzie zachoruje dziecko, zaopiekować się nim. Gdy na zachodzie zmęczona matka dźwiga worek ryżu na plecach, wyjść jej z pomocą. Gdy na południu ktoś umiera, uspokoić go, że nie ma się czego bać. Gdy na północy kłócą się i sądzą, kazać im przestać, bo to nie ma sensu. W czasie suszy zraszać ziemię łzami. W zimne lato chodzić niespokojnie. Nie być przez nikogo chwalonym a wręcz przeciwnie, przez wszystkich wokół od pomyleńców być wyzywanym, lecz nie przejmować się tym — — takim kimś pragnę zostać. [ Miyazawa Kenji ]