Sos Mi Vida
My blogs
| Introduction | ''Neden''leri ve ''niye''leri cok sever birde gülmeyi... Herkes gülsümsesin ister en çokta kendisinin gülümseyebilmesini... Renkleri sever,cümbüş olsun heryer der ama korkar karıştiramaz onları... Hep bir karakalemin esiri olmus,Akli karisik ve birazda uçuktur. İçinde hic durmadan konusan bir cocuk vardır,şikayetçimidir degildir... Sürüp giden koşturmacanin bir parçasi belkide İstanbul'un bekcisidir kimi zaman... Kızdiginda İstanbul'a,sevdiginde kendine sever... Siyah ya da beyaz mi diyenlere ''Ama griler ne olucak ben severim onları'' der. Herkes bi kere mutsuz olsun ...olsunki mutluluk geldiginde mutsuzluk sanmasin der.. Kalbini elinde taşir bir yoyo misali.Gözleri kamasir ona her baktiginda.Megolamanca sever kendini ve birde onu sevenleri...ve silemez sevdiklerinide... onun için sevdikleri ve sevEmedikleri vardır... ve hep bir masal kahramani edasıyla uyuyup uyanir zamani baldan tatlı olsun diye... |
|---|
