กลิ่นอาย แห่งความเหงา
My blogs
Blogs I follow
| Gender | Male |
|---|---|
| Industry | Education |
| Location | Bangkok, Thailand |
| Introduction | หากคืนวัน..ไม่ผันเปลี่ยน..แล้วจะลบเลือน..รอยน้ำตาได้อย่างไร ? -:[กลิ่นอาย] หอมยวนเย้า..ภมร ต่างไต่ไล่บินจร..............แย่งเยื้อ ดมดอมกลิ่นจาง[อร]........หนีห่าง.ไกลนา หมดค่าสูญสิ้นเนื้อ..........ร่ำร้อง[หาใคร] -:[กลิ่นอาย] หอมกรุ่นฟุ้ง..ทั่วหล้า ครวญใคร่ไต่ถามหา........[อร]เจ้า หลายปีผ่านใจล้า...........ล้าอ่อน.เหลือเกิน เหินห่างต่างคอยเฝ้า.......คร่ำร้อง[คนึงครวญ] ~๐:-----------------------------------:๐~ -:กลิ่น...นวลยวนเย้า..........มิจาง อาย...นิ่มเอนเอียงพลาง....ไขว่เขิน ความ...ถ้อยเปล่งเกี้ยวนาง..หวานเอย ไม่มี เหงา...นั่งหลบใจเหิน.........ห่างน้อง[ทรมาน] -:นั่ง...อิงแอบอกเคว้ง.......คว้างใจ เหงา...อุ่นกรุ่นกายใคร.......ชิดเชื้อ เศร้า...ตรมห่มสิ่งใด..........หนาวสั่น ทุกครา ซึม...เหม่อขาดถ้อยเอื้อ.....บ่นเพ้อ[เดียวดาย] ~๐:-----------------------------------:๐~ |