Gister weer St. Maarten groots gevierd. Genoten van de zingende kinderen met hun zelfgemaakte lampionnen. Er zijn aanzienlijk minder kinderen langs gekomen dan toen jij en Robbert langs de deuren gingen. En jullie genoten van het Vancoever Jeugdorkest. Natuurlijk kan een bezoek aan een ijshockeywedstrijd niet ontbreken als je in Canada woont. Zelf ook al de ijzers ondergebonden? Lieve groet, Els
zo te lezen vermaak je ,je prima daar .toen ik een aantal jaren terug in de vs was moest ik voor Pim van die ijshockey shirts meenemen die spaarde hij volgens mij heeft hij ze nog . heb je aan Amy uitgelegd wat St. Maarten is anders kan je vader vast wel foto's van jouw door mailen van vroeger met je lampionnetje.
Je hebt dus geen inburgering cursus meer nodig als je nu al de Canadian Hymne had kunnen meezingen.....
Tja, die Samuel Barber had waarschijnlijk een jongere broer Chris Barber, ik ben naar menig concert van deze Jazzband geweest om de trombone van Chris te horen. (als je goosebumps hebt gekregen moet je toch even langs de dokter want volgens mij had het de onschuldige goosepimples moeten zijn) Overigens een heel goede zaak te vernemen dat je belangstelling voor de grote symphonie orkesten nu is gewekt, dat houdt je tenminste uit de casino's....
November 13, 2007 at 1:04 AM
Anonymous said...
So, next time it's Andre Rieu? :-)
Adagio for Strings is natuurlijk bekend van de slotscène van de film Platoon. Maar er is de laatste tijd wel een beetje sprake van inflatie. Je moet tegenwoordig niet gek opkijken als ze bij SBS6 Hart in Actie het Adagio laten horen wanneer er een katje uit de boom wordt gehaald...
[Image]November the 11th has a different meaning in Canada than it has in North Holland. Here, we remember the fallen soldiers. Amy and I went to a performance by the Vancouver Youth Symphony Orchestra. I had never been to a symphony orchestra before, and must say I was blown away... Wow. They played one of my favourive pieces: Adagio for Strings by Samuel Barber (1910-1981). It started with the Canadian anthem, which was very impressive. I meant to learn the lyrics, but I had not yet taken the time. I regretted this, as I would have liked to sing along. The adagio was chilling. Goosebumps all over. Brahms, Elgar and Dvorak were wonderful also. I definately want to go more often. It seems to be a well kept secret here. Fantastic music, which is easily accessible. The audience was mostly family of the more than 80 orchestra members, but they are exceptionally good.
11 November heeft hier een andere betekenis dan in Noord Holland. Hier herdenken we de gevallen Canadase soldaten. Amy en ik hebben een optreden van het Vancouver Youth Symphony Orchestra bijgewoond. Het was mijn eerste symphonie concert ooit, en wow, was ik even onder de indruk. Ze speelden zelfs een van mijn favoriete stukken: Adagio for Strings door Samuel Barber (1910-1981). Het begon met het Canadese volkslied, en dat was zeer indrukwekkend. I was van plan de tekst te leren, maar daar was het nog niet van gekomen. Graag had ik het meegezongen. The Adagio was een enorme ervaring waar ik kippevel van kreeg. Ook Brahms, Elgar en Dvorak waren prachtig. Het lijkt een goedbewaard geheim. De bezoekers waren voornamelijk familieleden van de meer dan 80 orkest leden, maar het niveau was bijzonder hoog.
"Remembrance"
6 Comments -
Gister weer St. Maarten groots gevierd. Genoten van de zingende kinderen met hun zelfgemaakte lampionnen. Er zijn aanzienlijk minder kinderen langs gekomen dan toen jij en Robbert langs de deuren gingen. En jullie genoten van het Vancoever Jeugdorkest. Natuurlijk kan een bezoek aan een ijshockeywedstrijd niet ontbreken als je in Canada woont. Zelf ook al de ijzers ondergebonden?
Lieve groet, Els
November 12, 2007 at 2:15 AM
hallo Bram en Amy
zo te lezen vermaak je ,je prima daar .toen ik een aantal jaren terug in de vs was moest ik voor Pim van die ijshockey shirts meenemen die spaarde hij volgens mij heeft hij ze nog . heb je aan Amy uitgelegd wat St. Maarten is anders kan je vader vast wel foto's van jouw door mailen van vroeger met je lampionnetje.
groetjes
November 12, 2007 at 10:31 AM
Je hebt dus geen inburgering cursus meer nodig als je nu al de Canadian Hymne had kunnen meezingen.....
Tja, die Samuel Barber had waarschijnlijk een jongere broer Chris Barber, ik ben naar menig concert van deze Jazzband geweest om de trombone van Chris te horen.
(als je goosebumps hebt gekregen moet je toch even langs de dokter want volgens mij had het de onschuldige goosepimples moeten zijn)
Overigens een heel goede zaak te vernemen dat je belangstelling voor de grote symphonie orkesten nu is gewekt, dat houdt je tenminste uit de casino's....
November 13, 2007 at 1:04 AM
So, next time it's Andre Rieu? :-)
Adagio for Strings is natuurlijk bekend van de slotscène van de film Platoon. Maar er is de laatste tijd wel een beetje sprake van inflatie. Je moet tegenwoordig niet gek opkijken als ze bij SBS6 Hart in Actie het Adagio laten horen wanneer er een katje uit de boom wordt gehaald...
November 13, 2007 at 2:36 PM
Tja, sign of the times dat we Adagio associeren met Platoon. Het is een generatie-ding. Onze ouders kennen het van John F. Kennedy's funeral.
November 13, 2007 at 4:04 PM
Goose Bumps
November 18, 2007 at 7:38 AM